Wieś nad Nidą, 9 km od Pińczowa.

W roku 1154 książę sandomierski, Henryk, wraz z orszakiem rycerzy udał się z pielgrzymką do Jerozolimy. Po rocznym pobycie w Ziemi Świętej powrócił do kraju, a jedną z późniejszych konsekwencji tej podróży było sprowadzenie do Polski zakonników – joannitów. Osadził ich książę w Zagości w 1166 r., gdzie ufundował dla nich tzw. szpital.

Placówkę joannitów bogato uposażył; wzniesiono tu romański kościół. Zakonnicy przebywali w Zagości do XIV w. Po ich odejściu kościół podupadł. Około 1353 r. nową gotycką świątynię ufundował Kazimierz Wielki. W kwietniu 1656 r. została ona zniszczona przez wojska Rakoczego. Wkrótce jednak została odnowiona i rekonstruowana. W latach 1900-1 kościół powiększono. W części starszej jest to więc budowla gotycka z zachowanymi fragmentami romańskiej, a w części nowszej bezstylowa.

Najciekawszą częścią kościoła św. Jana Chrzciciela jest jego gotyckie prezbiterium z wąskimi ostrołukowymi oknami i rzeźbionym Orłem Piastowskim na zworniku sklepienia. W jego ścianach, obok arkadowych wnęk i sakramentarium ze starą kratą są dwa portale z XIV w. W jednym z nich żelazne drzwi okute w skośną kratę z rozetami mają starą kołatkę.

Na początku lat sześćdziesiątych, odkryte zostały przy północnej stronie prezbiterium fragmenty romańskie pierwszego kościoła z XII w. Między innymi arkadowy fryz z płaskorzeźbami syren. Inne detale architektoniczne z tego okresu wmurowane są w ściany kościoła.

Ołtarze kościelne (w tym w kaplicy z 1900 r.), liczne obrazy i figury świętych oraz inne wyposażenie pochodzą z XVII -XVIII w.

Na północ od Zagości, we wsi Winiary Zagojskie, znajduje się rezerwat przyrody. Na gipsowym wzgórzu porosłym roślinnością stepową, crośnie obficie miłek wiosenny, ponadto ostnica włosowata, len włochaty, ożota zwyczajna, Mikołajek polny i płaskolistny.