Wzniesiono ją w południowo-wschodnim narożniku rynku na przełomie XVI/XVII w. Po zniszczeniach obu wojen odnowiono w 1948 r. Jest to parterowy budynek (wzniesiony na sklepionych piwnicach) z elewacją pokrytą dekoracyjną rustyką, czyli ułożonymi na przemian ciosami kwadratowymi i prostokątnymi. Nad łukiem portalu bramy wjezdnej jest sentencja łacińska: BENEDIC DOMINE DOMUM ISTAM ET OMNESHABITANTES IN EA. Okna w obramieniach z gzymsami także posiadają łacińskie dewizy.

1. SI TIBI HONESTA PLACET FACIES VIRTUTIS ADESTO.

2. SIN MONSTRUM EST DEXTRAM FUGERRE HERCULEAM.

3. CERBERE QUID LATRAS FERT AENEAS PIUS OFAM.

Przy obszernej sieni przejazdowej znajdują się (w jednym ciągu) dwie prostokątne izby, a za nimi z tyłu trzecia o podobnym kształcie. Najciekawsza z nich to izba narożna (przy sieni) o kolebkowo-krzyżowym sklepieniu i parze okien z wnękami ozdobionymi przyściennymi filarami. 

W elewacji tylnej przy niewielkim dziedzińczyku znajduje się zrekonstruowany po wojnie portal. Historyk sztuki, dziś już nieżyjący dr Tadeusz Przypkowski z Jędrzejowa, był zdania, że z oryginalnej kamienicy, której osią centralną była brama wjazdowa, zachowało się tylko prawe skrzydło.

„Dom ariański” – lata 20 naszego stulecia